Unilever, Calvé mayonaise en gebakken lucht.

Daar gaan we weer. Unilever laat voor de tweede keer aan mij zien, dat ze heel goed zijn in het geven van ontwijkende, nietszeggende en zelfs niet kloppende antwoorden.

De eerste keer gebeurde dat met halvarine van Blue Band. Ze probeerden mij te laten geloven dat het niet mogelijkheid is om voor andere ingrediënten te kiezen. Dat bleek niet te kloppen en zoals jullie verderop zullen lezen proberen ze dat nu weer.

In mijn blog over mayonaise en fritessaus kwam ik wat vreemde dingen tegen. Aan de hand daarvan stelde ik Unilever een paar vragen.

 

Antwoord zonder vraag

Voordat er ook maar één vraag beantwoord wordt komen ze met een verhaal over dat mayonaise een emulsie is. Een mix van ingrediënten die zich normaal gesproken niet laten mengen zonder later vanzelf weer te scheiden. Ei wordt toegevoegd om dit ‘ontmengen’ voorkomen.

Ja, bedank Unilever voor het antwoord op een vraag die ik niet gesteld heb. Leuk control c, control v verhaaltje.

 

Aroma’s

Vervolgens gooien ze in één achteloos zinnetje ineens wel het antwoord op een vraag erin. De vraag was waarom er zowel in de mosterd (die in de mayonaise verwerkt is) als in de mayonaise zelf, aroma’s zitten. Waarom zijn er überhaupt aroma’s nodig?

Die zijn, volgens unilever, nodig om de karakterestieke smaak van Calvé mayonaise te verkrijgen.

Dat is een wel heel erg gemakkelijk antwoord en lijkt verdacht veel op het gelul over de ingrediënten in Blue Band halvarine die, na een klein vergelijk, probleemloos vevangen kunnen worden door iets anders.

Je verschuilen achter een argument als ‘dat is nou eenmaal zoals ons product gemaakt wordt’ vind ik zeer zwak. Unilever kiest gewoon zelf voor die aroma’s. Met een beetje moeite en liefde voor je product, is er vast wel een manier te vinden om het anders te doen zonder die ‘karakterestieke smaak’ te verliezen.

Met dit argument lukt het Unilever wel, om elk vergelijk met een ander product zinloos te maken. Ze kunnen namelijk altijd zeggen: “ja, maar dat product is niet hetzelfde als dat van ons”.

 

E385

Calciumdinatrium EDTA is een stabilisator dat vaak gebruikt wordt in mayonaises en andere sauzen. Uit pure interesse heb ik gevraagd wat er dan zo speciaal is aan deze stabilisator. Welke eigenschappen heeft het, die het zo specifiek geschikt maakt deze groep producten?

Het enige dat Unilever mij weet te vertellen is dat het een antioxidant is dat het product in goede staat houd, tot het moment dat het geconsumeerd wordt.

Beetje summier maar ik neem er genoegen mee. Op zich is het best een interessant feit dat het als functie heeft, het product goed te houden gedurende de weg van producent naar consument.

 

Één portie mayonaise

De laatste vraag die ik gesteld heb, ging over dat op de verpakking staat dat één eetlepel, één portie is. Ik heb bij Unilever neergelegd dat ik dat vreemd vind omdat er zowel op mijn eigen bord als bij de snackbar een stuk meer mayonaise, bij de patat, gaat dan één eetlepel.

Ook daar heeft Unilever een ‘geweeeeldig’ antwoord op.

Één eetlepel blijkt de universele maat te zijn voor het aangeven van portiegrootte bij alle sauzen van Calvé. Dan komen ze nog met de overbodige melding dat een portie voor iedereen anders is en dat kinderen over het algemeen een kleinere portie nemen dan volwassenen.

Wat een kletsargument. Een portie is een portie. Dat heeft in elk geval niets te maken met wat een portie bij andere sauzen is. Een portie moet je per product bepalen en een (universele) standaard voor sauzen bestaat gewoon niet.

Tuurlijk is het zo dat de ene persoon meer mayonaise gebruikt bij de patat dan de ander. Maar een portie mayonaise van één eetlepel voelt gewoon als misleiding. Zo lijkt de hoeveelheid vet, suiker en zout, die je per keer binnen krijgt, namelijk lager. Er is vast iemand te vinden die minder gebruikt maar de meeste mensen zullen een portie mayonaise toch echt aanmerken als meer dan één eetlepel.

 

Nog even over fritessaus

Ik heb aan het voedingscentrum gevraagd hoe dat zit met de eisen voor het voeren van de aanduiding ‘mayonaise’ en ‘fritessaus’. Het is dus echt zo dat er aan de aanduiding ‘fritessaus’ geen regels hangen.

In de warenwet ‘gereserveerde aanduidingen’ staat dat mayonaise ten minste 70% vet en 5% eigeel moet bevatten. Fritessaus komt niet voor in deze warenwet.

Ik heb gevraagd of ik dan bijvoorbeeld ketchup in een fles zou mogen stoppen en dit fritessaus noemen. Dat mag dus. Het voedingscentrum verwacht echter niet dat dit gaat gebeuren omdat de consument dit niet verwacht.

Dat denk ik ook niet, maar dat de meeste fritessaus ongeveer 25% vet bevat, is dus niet een vaststaand feit voor alle fritessauzen. Het kan ook net zo goed 5% zijn of 80%.

 

Conclusie

Naar mijn mening is Unilever niet open en tranparant over haar producten. Noch stralen ze enige betrokkenheid uit bij het welzijn van de consument op deze manier. De antwoorden die ze geven lijken gekopieerd en geplakt uit één of ander ‘boekje’. Het is een grote coöperatie die het stereotiep, van onpersoonlijk en door niets anders gedreven dan geld, bevestigd.

Duim omlaag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge