Maak het vrolijk. Tips voor het entertainen van je vier-jarige.

Als blogger ben ik altijd op zoek naar tips hoe het beter kan. Één van de tips is: blog eens wat anders (buiten je comfort zone). Om die tip te testen ben ik op zoek gegaan naar een collega blogger die een soort blogruil wil doen.
Daardoor kwam ik in contact met Karin de Zwaan van maakhetvrolijk.nl. Zij gaat schrijven over iets dat met supermarkt voedsel te maken heeft en ik schrijf over het vrolijk maken van mijn vierjarige dochter. 🙂

 

Elke cliché werkt weer.

Elke grap die je ooit gemaakt hebt, kent je vierjarige nog niet dus is het weer grappig. Hoe slechter de grap, hoe groter de lach.

”Wat wil je op je brood?” Geen antwoord.

”Wat wil je op je brohoood!?” Nog steeds geen antwoord maar wel een kleine grijns op het gezicht van het dondersteentje.

“Paarrrrrrdepoep, koeiepoep of kippepoep?”

”Neeheeeeeee, gekke pappa. Blèèèch!, dat kan toch niet.” Hilariteit alom en meestal komt daarna wel antwoord op de vraag. Meestal heh. 😉

 

Muziek.

Zelf maken of op de radio, het is allemaal leuk. Zo gebeurde het dat mijn dochter het nodig vond om, toen het busje de gehandicapte dochter van de overburen op kwam halen, luidkeels ‘Busje komt zo’ over het woonerf te schallen. Iedereen lachen maar voor mij heel even een momentje van: “Oei, kan dit wel?”. Blijkbaar wel. 🙂

Met de kleurtjes op de speelgoedpiano kun je heel mooi uitleggen hoe je kind bijvoorbeeld altijd is kortjakje ziek kan spelen. Als het lukt (hoeft er maar een beetje op te lijken) dan krijg je een grote glunder: “Ik heb Kortjakje gespeeld, ik heb zelf Kortjakje gespeeld!”.

Speelgoed piano

Donkerblauw, donkerblauw.
Geel, geel.
Oranje, oranje.
Geeeeeeel.

Groen, groen.
Turquoise, turquoise.
Lichtblauw, lichtblauw.
Donkerblaaauw.

 

Springen en klimmen.

Pappa’s zijn er blijkbaar om als klimtoestel te gebruiken. Dit kan op elk willekeurig moment. Of pappa nou staat of zit. Of pappa nou moe is of niet. Of pappa er nou zin aan heeft of niet. Maakt allemaal niet uit. Voor je het weet heb je een kind op je nek, aan je been of wordt je als glijbaan gebruikt.

Ook het bed als trampoline gebruiken is leuk. Vooral als pappa meedoet of je een beetje extra omhoog tilt na een grote sprong. Zo wordt die sprong nog hoger en gaat het ‘bommetje’ erna ook beter.

 

Neus eraf maakt weinig indruk.

Nog geen jaar geleden werd er hartelijk gelachen als de neus ‘eraf’ gehaald werd door mijn duim tussen de wijs- en middelvinger te steken. Dit kon ze vervolgens bij mij ook maar inmiddels is daar de lol wel af.

Prima, dan haalt pappa zijn eigen duim er wel af. Een klein goocheltrukje dat wat luguber klinkt maar met veel verbazing en plezier bekeken wordt.

Ik heb even foto’s gemaakt, om te laten zien hoe het werkt. In feite ‘plak’ je beide duimen aan elkaar en verberg je dit met je wijsvinger.

Dit kan gewoon in de lucht, net iets hoger dan de ooghoogte van je kind en met een beetje afstand.

Duim van linkerhand krom op de hand leggen.

Duim eraf 1

 

Duim van de andere hand ook krom en er tegenaan leggen.

 

Met de wijsvinger van je rechterhand de ‘lasnaad’ tussen beide duimen verbergen.

 

En schuiven maar.

 

Zo haal je dus je duim eraf. Even schudden met beide handen en alles is weer normaal. Mijn dochter vraagt regelmatig of ik ‘dat met die duim’ nog een keer wil doen.

 

Verhaaltjes vertellen.

Voorlezen is natuurlijk heel goed voor je kind, maar soms heb je even geen boek bij de hand of gewoon geen zin in voorlezen. Ik heb ooit een klein verhaaltje uit mijn duim gezogen en daar vraagt mijn dochter nu heel vaak om, voor het slapen gaan. Blijkbaar is die erg leuk. Wel even met je eigen woorden vertellen, dat maakt het het leukst.

 

De prinses en de draken.

Op een dag ging de prinses helemaal omhoog in de toren van het kasteel. Ze wilde namelijk uitkijken over haar landgoed. Vanuit de toren kon ze alles zien: De huizen, de boerderijen, de wegen en het bos.

Toen de prinses echter uit het raam keek, schrok ze enorm. Uit het bos kwamen allemaal vuurballen gevlogen. Dat zag er erg eng en gevaarlijk uit. “Straks vliegt het bos nog in brand”, dacht ze.

De prinses had geen idee wat daar precies gebeurde maar ze moest er iets aan doen. Dus riep ze alle ridders bij elkaar en gaf de opdracht om samen naar het bos te gaan om te kijken wat daar aan de hand was. Hoewel de ridders het er niet mee eens waren, stond de prinses erop dat ze mee ging.

Terwijl ze steeds dichter bij de lichtflitsen van de vuurballen kwamen, hoorden ze een paar stemmen. “Ze zijn van mij!”, “Nee, van mij!”. En daar vloog weer een vuurbal de lucht in. “Schwoosch!”.

Uiteindelijk kwamen de prinses en de ridders aan op een open plek in het bos en daar zagen ze wat er aan de hand was. Er waren twee grote draken aan het vechten om een bord vol met koekjes. Elke draak wilde de koekjes voor zichzelf en elke keer spuwden ze grote vuurballen naar elkaar.

Hier werd de prinses niet vrolijk van. Ze werd zelfs een beetje boos. Terwijl die draken aan het vechten waren konden ze zomaar het hele bos laten afbranden. Voordat de ridders haar konden tegen houden, stapte ze naar voren en riep met luid stem: “Hey, draken! Houd eens op met dat vechten! Zien jullie niet hoe gevaarlijk het is wat jullie aan het doen zijn?”

Daar schrokken de draken wel en beetje van en ze hielden onmiddelijk op met vechten. Toen zei de prinses: “Hebben jullie er al eens aan gedacht om de koekjes te verdelen en samen op te eten, in plaats van er om te vechten?”.

Daar hadden de draken nog niet aan gedacht. Ze keken elkaar aan en begonnen te lachen. Dat was een erg goed idee van de prinses. Dus stopten ze met vechten en aten samen de koekjes op. “Bedankt prinses, als we je ooit nog eens kunnen helpen, dan doen we het graag”, zeiden de draken.

“Dat kan wel”, zei de prinses. “Ik heb namelijk een probleempje. Vanavond is er een groot feest voor het hele koninkrijk en ik wil graag koekjes bakken voor iedereen. Ik heb het deeg, maar de oven is niet groot genoeg om alles te bakken. Zouden jullie willen helpen?”.

Dat wilden de draken wel. De prinses vulde een grote, lange, stenen tafel met platte bolletjes deeg. Het waren er een heeeeleboel. Toen vroeg ze de draken om met hun vuur de koekjes te bakken.

“Schwoosch!, Schwoosch!”.

Die avond waren er koekjes voor iedereen. Voor alle mensen, de ridders, de prinses en ook voor de draken. Toen ze alles op hadden en hun buikjes zaten vol, waren ze allemaal zooooo moe dat ze snel naar bed gingen. En ze gingen allemaal…..??

”Slapen”

En ook [naam van zoon of dochter] gaat nu …??

”Slapen”.

 

Smeren met eten.

Als laatste eindig ik toch nog even met iets over voedsel. Daar mag je natuurlijk helemaal niet mee smeren maar het is zo leuk om te doen. Hier een klein dingetje dat ik zelf als kind erg leuk vond en waar mijn dochter ook hard om moest lachen toen ze het zag. Toepassen op eigen risico! 😉

Je neemt van die matzecrackers en doet er margarine op. Liefst een beetje teveel. Dan beleg je de cracker met plakjes van iets. Bijvoorbeeld kaas of vleeswaren (niet iets dat teveel uitsteekt).

Als je vervolgens het geheel omdraait, kun je door zachtjes te drukken de margarine door de kleine gaatjes laten komen. Dat ziet er uit als klein wormpjes die uit de grond omhoog krioelen. Kijk, zo:

Matzecrackers met boterwormpjes.

Matzecrackers van Hollandia: 

Als je te hard drukt, en dat gaat zeker gebeuren, breekt de hele handel doormidden, dus doe dit boven je bord. 😉

 

Slotwoord

Het was erg leuk om eens over iets anders te schrijven. Door word ik dan weer vrolijk van. 😉 Misschien ga ik dit wel vaker doen. De post van Karin gaat over het boek ‘Zin en onzin in de supermarkt’ en is hier te vinden: http://www.maakhetvrolijk.nl/boek-zin-en-onzin-supermarkt

1 reactie op Maak het vrolijk. Tips voor het entertainen van je vier-jarige.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge